Bir zamanlar, kalabalığın içinde bile kendi hikâyesini arayan bir kadın vardı: Elif. Gözlerinin içi gülerdi, ama aklı hep başka diyarlarda dolaşırdı. Yeni fikirler, yeni insanlar, yeni duygular… Elif tipik bir ENFP’ydi — tutkuyla dolu, sezgilerine güvenen, dünyayı daha renkli gören bir ruh. Ama bir soru zihninde hiç dinmezdi: “Ben en çok kimle anlaşırım?” Belki sen de Elif gibisin; kalbinde fırtınalar, aklında bin plan… ve bazen sadece seni ‘anlayan’ birine ihtiyaç duyuyorsun. Bir ENFP’nin Kalbine Giden Yol Bir akşam, Elif bir arkadaşının davetinde tanıştı: Baran’la. Sessizdi ama dikkatli. İnsanları dinlerken gerçekten duyanlardandı. Elif’in enerjisine karşı bir denge gibiydi — Baran bir…
6 Yorum